
De dorpelingen hielden van hem, omdat hij niet alleen slim
was , maar ook vriendelijk. Zijn vader bouwde hij een prachtige tempel dicht bij de rivier, waar de vogels
samen kwamen en daar kon Dhomabal dan spreken met de vogels. Maar dan, de koning van de goden, KabilMohaProm,
werd jaloers op Dhomabal en daagde hem uit.
Hij vertelde Dhomabal, dat als hij geen antwoord
kon geven op de vragen, die hij stelde aan hem, zijn hoofd zou
worden afgesneden. Maar als hij het antwoord wist, dan zou KabilMohaProm zijn eigen hoofd
afsnijden.
De vragen waren:
Waar vind je geluk in de ochtend?
Tijdens het middaguur?
Of in de avond?
Omdat Dhomabal
het antwoordniet wist, vluchtte hij het bos in. hij vreesde voor zijn
leven en hij zakte onder een boom ineen, waarin twee adelaars neergestreken
waren voor een gesprek.
Dhomabal hoorde hen praten over de vraag van het geluk en waarop zij het antwoord
gaven. Nu wist Dhomabal dus de antwoorden: in de ochtend, vind je het geluk in je gezicht, 's middags vind je het in je lichaam, en' s nachtsvind
je het in je voeten.
Dhomabal gaf de god het antwoord en hij ging naar de koning van de goden en gaf hem het antwoord. Omdat het juist was,
moest de koning van de goden zijn eigen hoofd afsnijden. Hij vertelde zijn oudste dochter zijn hoofd in een jeung
pian te doen en deze in een gouden schaal 60 minuten rond de berg Sumeru
te dragen. Daarna moest zij zijn hoofd naar de Khimalay tempel in de hemel
brengen.
Zijn hoofd mocht op de grond vallen, want dit zal leiden tot hemelbrand en dit
zou leiden tot droogte, of de oceaan zou opdrogen. Dus zijn zeven dochters
moesten om de beurt het hoofd op de gouden schaal dragen.
Van dat moment af, kon de koning van de goden zijn volk zegenen niet meer
zegenen. Dus stuurde hij zijn zeven dochters als engelen om zijn Khmer volk zegen geven aan het begin van het nieuwe jaar.
Omwille van het verhaal van Dhomabal en de zegen te krijgen voor het nieuwe jaar,
volgen de Khmer (de Cambodjanen) het ritueel van het wassen van hun gezicht in de ochtend, hun lichaam in de middag en hun voeten in de avond.
